911 [NL]

No comments

De Porsche 911 is, net als de titel van dit artikel; simpel en beperkt, maar o zo krachtig. Dit icoon van Porsche is doorheen de jaren een referentie geweest voor de gehele sportwagenindustrie. Tot op heden moet dit wel de meest succesvolle sportwagen ooit gebouwd zijn. Mijn broer en ik hebben aan den lijve mogen ondervinden waarom deze sportwagen zo populair geworden is. Beide hebben we de luxe te wijten aan ons dagelijks vervoer thuis gelaten om zo schouder aan schouder terug te gaan naar 1970 met deze 50 jaar oude Porsche 911s 2.2 liter.

Porsche, een succesverhaal

356

Het verhaal van de Duitse sportwagenbouwer Porsche begon toen Ferry Porsche in de jaren ‘40 zijn droomwagen niet kon vinden. Dus bouwde hij die maar zelf met behulp van zijn vader Ferdinand Porsche. Probleem opgelost. Ferdinand had al jaren ervaring met de productielijn van Volkswagen. Het is dus vanzelfsprekend dat ze voor de ontwikkeling van hun eigen sportwagen onderdelen gingen lenen bij Volkswagen, waaronder de gekende luchtgekoelde boxermotor. De allereerste Porsche, zogenaamd 356, zag voor het eerst het daglicht in 1948. Deze Porsche, waarvan ze voor de lay-out hebben afgekeken bij de VW Beetle (motor achterin), was klein en ultra licht. De handeling was ook véél beter dan van de meeste sportwagens van die tijd waardoor ze als betrouwbaar werden beschreven. De 356 werd een standaardmaat voor kleine sportwagens en zodus een groot succes. Zowel op straat als in de motorsport. Porsche had hun eigen visie en liet zich niet leiden door trends, waardoor ze hun eigen trend wist te starten.

Na het succesverhaal van de Porsche 356 was het tijd voor een nieuw hoofdstuk, wat de naam 901 kreeg.

901

De Porsche 901 was niet zo zeer verschillend van de 356. Vier zitplaatsen in plaats van twee, de iconische luchtgekoelde-6 cilinder-boxermotor in plaats van diens 4 cilinder variant en een lijnenspel waar Porsche tot heden weigert van af te wijken. Van de 901 werden op en rond de 100 exemplaren gebouwd. Dit omdat Peugeot in 1963 alle benamingen met een ‘nul’ middenin claimde. Porsche werd dus genoodzaakt de 901 te hernoemen en gaf hun project de naam 911. Door het lage productieaantal van de Porsche 901 werd deze gezien als het prototype van de 911, wat de meest succesvolle sportwagen ooit zou worden. Nu jullie weer, Peugeot.

911

De allereerste generatie van de 911 werd geïntroduceerd in 1963. Deze was voorzien van een 130pk sterke boxermotor die net als bij de 356 achterin lag. In het begin waren de mensen niet zo zeer overtuigd van de 911. Maar na de eerste test verslagen werd hij erg geliefd. Opnieuw omwille van zijn handeling. Het succes werd zo groot dat ze het bij Porsche eens waren: meer 911! Zo kwam de 912 -een 911 met kleinere motor- en een dakloze variant van de 911. De vraag naar deze laatst genoemde was vooral in Amerika zeer groot. Wegens een strenge wet op roll overs die de Amerikaanse overheid zou invoeren dreigden cabriolets er verboden te worden. Porsche was deze wetgeving een stap voor en ontwierp hiervoor een coupé met open dak, of Targa zoals ze het bij Porsche noemden. Hij was vooral herkenbaar aan de stalen roll bar die de stevigheid van een coupé garandeerde. Uiteindelijk werd deze wetgeving nooit ingevoerd. Waardoor Targa’s als “nutteloos” beschouwd werden.

911S

In 1966 vervulde Porsche de wensen van hun klanten om sneller te gaan rijden. Ze bouwden een krachtigere variant van de 911, de 911s. De motor werd voorzien van een grotere inhoud (2.2 liter), een hergeprofileerde nokkenas, grotere kleppen, betere cilinderkoppoorten en grotere sproeiers voor de carburateurs. Deze verbeteringen resulteerden in meer pk en betere koppeling. Het enige nadeel van de 911s was het ontbreken van een smoorklep, waardoor het pompen van de gaspedaal nodig was alvorens je de koude motor kon starten. De ‘s’ stond niet enkel voor ‘sport’, maar ook voor ‘succes’ . Het succes werd zelf zo groot dat Porsche sindsdien van zowat van elk model een S-variant bouwde. Later kwamen nog de 911T, E en L.

Porschaholic

Als kind was mijn jongensdroom niet zozeer een Porsche. Nee, het was simpelweg een Lamborghini. Zo zal ik ook wel niet de enige geweest zijn. Mijn interesse in Porsche begon niettemin toe te nemen door de jaren heen. Vooral hun rijke race geschiedenis en oog op de toekomst spraken me enorm aan. Denk maar aan de kleine Porsche 550 die motorsport in de jaren ‘50 domineerde. De 917 die Porsche in 1970 hun eerste Le Mans titel bezorgde. Of de 935 -voor de kenners onder ons iets specifieker; de Kremer Type 3- die alle prototypes versloeg op het circuit De La Sarthe in de stromende regen.. Ik wijk weer uit hé?

Net als alle verslavingen begint het bij die ene keer. Eerder dit jaar kreeg ik de opdracht Gent-Wevelgem, een Belgische wielerklassieker, te leiden in een Porsche GT3 RS (2016). Die dag had ik zowat het klokje rond doorgebracht in een 911 die DNA deelt met een circuitwagen, die GT3 RS dus. Om het kort te houden: dit was de beste wagen waar ik tot heden al heb mogen van genieten. Vanaf dat moment was mijn Porsche verslaving me dan ook duidelijk geworden. Er ontgaat me geen dag zonder dat ik gekeken heb welke Porsches de markt te bieden heeft.

Achter het stuur

In het verleden deed mijn broer al enkele jaren dienst bij Bavaria Motors. Er zou kunnen gezegd worden dat hij ook zo’n benzinesnuiver is als mezelf. De jaren voordien mocht hij tijdens Zoute Grand Prix, het vierdaagse autofestival te Knokke, een wagen kiezen uit het wagenpark. Waarin we dan samen het weekend in doorbrengen. Ook dit jaar was niet anders. Ook al verschillen onze visies ( mijn broer is eerder aangetrokken door moderne sportwagens terwijl ik op oudjes val) koos hij er toch voor mij te verrassen met deze 50 jaar oude Porsche 911 2.2s uit 1970.

Hoewel Zoute Grand Prix op donderdag 10 oktober al van start ging lieten onze agenda’s het maar toe vrijdagavond 11 oktober te vertrekken richting Knokke.

Die vrijdag was ik vroeger dan normaal richting werk vertrokken, om zo in de avond weer vroeger thuis te komen. De hele dag door verdwaalde ik in mijn gedachten over de ervaring die me in de avond te wachten stond. Eenmaal weer thuis wachtte ik keurig tot mijn broer me kwam ophalen. Snel nam ik nog even mijn camera materiaal en weg waren we. Met onophoudelijk regen, een koude buitentemperatuur, geen radio en hoe kan je het raden; een kapotte verwarming reden we de snelweg op. Na een goed halfuur begon de motor een aangename warmte af te geven aan de cockpit. Met alle gevolgen van dien besloot de condens zich te settelen op de ramen waardoor we nauwelijks nog iets zagen. Dan maar met alle kracht het raampje open gedraaid. Als het raam niet klem kwam te zitten ten minste. Met een diepe zucht keek mijn broer me aan en lachend zei ik hem: “dit geeft de wagen net een persoonlijkheid”.

Later die dag zou een fervent collega fotograaf ons opwachten in zijn Alfa Romeo GTV6 uit het jaar 1981. Met een duo van samen 12 cilinders trokken we doorheen Knokke opzoek naar de aangename verrassingen die Zoute-Grand-Prix elk jaar te bieden heeft. Het golfplein werd voorbereid voor de Concours D’élégance die de morgen erop van start zou gaan. Toen we er aankwamen met de avondschemering stonden al enkele prachtige bolides klaar om te schitteren. Bij het maanlicht botsten we in de Kustlaan op enkele oldtimers die eerder die dag de Zoute Rally reden. Bij het maken van nachtfoto’s verloren we de tijd uit het oog waardoor we pas om één uur na middernacht huiswaarts keerden.

De morgen nadien, na een korte nachtrust, was ik zo overdonderd omdat ik zelf plaats zou nemen achter het stuur van mijn favoriete sportwagen, dat zelf een kopje koffie me ontging (wat zelden gebeurt). Met kleine oogjes startte ik de koude motor. Veel beter! Onderweg naar Knokke werd ik eraan herinnerd dat de snelweg niet de favoriete speelplaats is van deze Porsche. Deze witte 911s werd door de vorige eigenaar omgebouwd om klassieke rally’s te rijden. Hij werd uitgerust met rolkooi, kuipstoelen, rallygordels, sportstuur en -ophanging, beschermplaten aan het onderstel en een extra set rallylichten. Het zou dus zonde geweest zijn om enkel de snelweg op te zoeken met deze Porsche. Omdat in Knokke de zon zich schuil hield achter de wolken en de hemel zijn sluizen af en toe open zette, besloten we over de middag terug te keren richting Kortrijk en de “boerebaantjes” op te zoeken. Het oneven wegdek die op vele plaatsen besmeurd was met modder, was de ultieme omgeving om dit beest uit zijn kot te lokken.

Rasechte sportwagen

De 6 cilinder boxermotor van deze Porsche levert 180pk op de achterwielen. Wat voor een hedendaagse sportwagens bitter weinig is, was voor Porsche in 1970 voldoende om een uitdagende wagen te bouwen. Door de sportophanging staat deze Porsche 911 lager bij grond dan hoe hij origineel uit de fabriek kwam. Dit gecombineerd met het kleine sportstuur zorgt ervoor dat de neus sneller de bochten in gaat en de “kont” op een sportieve manier de bocht weer uit gaat. Deze 911 heeft net niet genoeg vermogen om onvoorspelbaar gedrag te vertonen in bochten, zelf niet wanneer de wegen besmeurd zijn met slijk. Doordat de rallygordels je vastklemmen in de zetels wordt je tijdens het bochtenwerk niet heen en weer geslingerd in de wagen. Deze Porsche voldoet in mijn ogen perfect aan de definitie van een rasechte sportwagen. Geen overdreven kracht en niets is overbodig waardoor de focus volledig ligt op de rijervaring. Pure minimalisme. Dit is waar het in de eerste instantie om draait bij Porsche.

Na het drie dagen benutten van deze 911s als daily driver stond ik de maandagmorgen weer met mijn voetjes op de grond toen ik richting werk reed met mijn Ford Focus. Tjah..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s